Παράξενη Κολώνια

Παράξενη Κολώνια

Καράβι βυθισμένο στη σιωπή 10
οι σκιές του δειλινού απλώνονται με βιάση 13
ο ψίθυρος του πέλαγου θέλει να τους περάσει 15
στη διάσταση εκείνων που μισέψαν στην βροχή. 14

Σαν τα παιδιά της γνέφουνε μαζί 10
με τους αέρηδες και της χαμογελάνε, 13
τ' απορημένα μάτια τους ολόγυρα ζητάνε 15
του στοιχειωμένου πέλαγου τον παραμυθατζή. 14

Το πλοίο ψάχνει αυγινή γιορτή, 10
της μηχανής η μουσική στα τρία κάρτα, 13
η χάλκινη πυξίδα δείχνει την πορεία σκάρτα, 15
τ' αμέτρητα ταξίδια τους γυρίζουν στην αρχή. 14

Στά άδεια καλοκαίρια της ψυχής 10
της μοναξιάς τους θα πετούν τα χελιδόνια 13
με μια παράξενη, Τεργέστης, θα περνούν κολώνια, 15
και κει που χάθηκαν δεν θ' αποκρίνεται κανείς. 14

2017/11/27
© G. Venetopoulos, All rights reserved
(Ιαμβικός στίχος - έμμετρη γραφή)

Ο Γολγοθάς του Ερούλη

Ο Γολγοθάς του Ερούλη

Οι σύνθετοι συλλογισμοί (ο Γολγοθάς του Ερούλη)
τον προβλημάτιζαν πολύ... Της τέχνης βιρτουόζοι
θ' ανέλυαν διεξοδικά τον Κοντορεβυθούλη
με όσες καθηγήτριες διδάσκουν Καραγκιόζη.

Η Σταχτοπούτα, ξέρετε, φορούσε δυο γοβάκια
μα τάχασε (η άμυαλη) στην φοντανά ντι Τρέβι,
ο Μίκυ Μάους σπούδασε πώς σπέρνουν φασολάκια,
ο Ντόναλντ έγινε ψαράς, παρέα με την Νταίζη·

o Γκούφη ασχολήθηκε με την ζωοτεχνία,
η Κλάρα Μπελ τον διάλεξε να κάνουν επενδύσεις
απέκτησαν μπακάλικα στην Νέα Κολωνία
και πούλμαν που ταξίδευαν ως τον σταθμό Λαρίσης.

_ Πώς αβγαταίνουν, Μήτσο μο, τα πούλμαν, τα βαπόρια
κι πώς τα δόλια τα πιδιά μ'ς, ιφύγανε στα ξένα;
στην Αλεμάνια δ'λεύουνε ξανά στ' αναβατόρια
όπως κι τότ' που η Ιθνάρχ'ς γκριμνούσε την Ατένα.

_ Στον Γολγοθά, Κουστάντου μο, οι κιραυνοί βροντάνε,
κάπου στου Κιλιμάντζαρου, στην Αφρική 'σα πέρα,
μι ράνγκλερ τόνε προσπερνούν, μι τα καγιέν κολλάνε
κι όσοι σηκώνουνε σταυρό, ακούνε τη φοβέρα...

... Να μην τολμήσεις να πιθάν'ς, φτωχέ συνταξιούχε
γιατί έχ'ς αγγόνια κι πιδιά, που άνεργα πεινάνε,
των Αβραάμ και Ισαάκ, τ'ς άλλης ζωής τιτλούχε,
τα αγαθά θα σου δωθούν, πως θάσ' Εσταυρωμένος.

2017-04-25,
© G. Venetopoulos, All rights reserved
(Iambic decapentasyllabic verse)

Αγόραζε τομάτες

Αγόραζε τομάτες!
Πλανιόταν τ' άρωμά τους στον αέρα,
ολόγυρα σκοτείνιαζε η μέρα,
ανοίξαν καταρράκτες!

Στο χάρτινο ρομάντζο
Η όμορφη μανάβισσα γελούσε
και όπως μέσ' στα μάτια τον κοιτούσε
της έπαιζε το μπάντζο.

Τα δάχτυλά της μίσχοι,
εξωτική γκαρσόνα τον εκέρνα,
της λησμονιάς εγέμιζεν η στέρνα
Μπλακ Λέιμπελ ουίσκυ.

Θεότητα του σκότους
Το όνομά της ήτανε Εκάτη,
υπέροχη ωσάν οφθαλμαπάτη
στην χρυσαφιά του Λότους.

Της θύμιζε τσοπάνη·
μακριά τα ολόμαυρα μαλλιά της - φίδια,
φορούσε δεκαπέντε δαχτυλίδια
και άνθη φραντζιπάνι.

2016-12-22 © G. Venetopoulos
(Iambic 7/11 syllable verse)
(Έμμετρος υπερρεαλισμός)