Charlotte Russe

Charlotte Russe

The rain accompanied the thunder's noise,
the falling drops were pelting on his head,
his bomber jacket, manly scent and poise
foresaw her spikes and heard their tread.

Her stumbling footsteps were quick and grace'd;
- oh, sightly maid, the drops caressing, wet,
he smiles, she smiles, so rarified and laced,
her acrobatic charm and walking fret.

Her geodesic lines enthrall his brain;
divine her curves must be explored and felt,
his tips will tangle in her moistened mane,
discover her perfume and garter belt!

Athletic is his run upon the quay,
as lightning strikes around the wrath of Zeus,
he throws in style his rendezvous bouquet,
her manicured fingers yearn to catch!

A flash demolishes the rose bouquet,
another strikes upon his buckle's brass;
resembling Nureyev at ballet
with Dame Fonteyn he proves his dancing class!

She joins his dance neath the October rain;
thus, he enjoys her lustful flames and cries,
uncorking the Dom Perignon champagne,
receives a flash upon his manly prize.

Embraced they dance below the rain and kiss
mille-feuille creamed her fingertips will fuss
to tease his buds, while deponent his lips
descend to slowly taste her 'Charlotte Russe'.

© 2013/11/24, All Rights Reserved
(humorous-erotic-light-poetry, Iambic pentameter)

Charlotte Russe:
http://www.thebossykitchen.com/charlotte-russe-cake-classic-european-recipe/

Ο Γολγοθάς του Ερούλη

Ο Γολγοθάς του Ερούλη

Οι σύνθετοι συλλογισμοί (ο Γολγοθάς του Ερούλη)
τον προβλημάτιζαν πολύ... Της τέχνης βιρτουόζοι
θ' ανέλυαν διεξοδικά τον Κοντορεβυθούλη
με όσες καθηγήτριες διδάσκουν Καραγκιόζη.

Η Σταχτοπούτα, ξέρετε, φορούσε δυο γοβάκια
μα τάχασε (η άμυαλη) στην φοντανά ντι Τρέβι,
ο Μίκυ Μάους σπούδασε πώς σπέρνουν φασολάκια,
ο Ντόναλντ έγινε ψαράς, παρέα με την Νταίζη·

o Γκούφη ασχολήθηκε με την ζωοτεχνία,
η Κλάρα Μπελ τον διάλεξε να κάνουν επενδύσεις
απέκτησαν μπακάλικα στην Νέα Κολωνία
και πούλμαν που ταξίδευαν ως τον σταθμό Λαρίσης.

_ Πώς αβγαταίνουν, Μήτσο μο, τα πούλμαν, τα βαπόρια
κι πώς τα δόλια τα πιδιά μ'ς, ιφύγανε στα ξένα;
στην Αλεμάνια δ'λεύουνε ξανά στ' αναβατόρια
όπως κι τότ' που η Ιθνάρχ'ς γκριμνούσε την Ατένα.

_ Στον Γολγοθά, Κουστάντου μο, οι κιραυνοί βροντάνε,
κάπου στου Κιλιμάντζαρου, στην Αφρική 'σα πέρα,
μι ράνγκλερ τόνε προσπερνούν, μι τα καγιέν κολλάνε
κι όσοι σηκώνουνε σταυρό, ακούνε τη φοβέρα...

... Να μην τολμήσεις να πιθάν'ς, φτωχέ συνταξιούχε
γιατί έχ'ς αγγόνια κι πιδιά, που άνεργα πεινάνε,
των Αβραάμ και Ισαάκ, τ'ς άλλης ζωής τιτλούχε,
τα αγαθά θα σου δωθούν, πως θάσ' Εσταυρωμένος.

2017-04-25,
© G. Venetopoulos, All rights reserved
(Iambic decapentasyllabic verse)

rooster au vin

rooster au vin

Out on the faraway of Spring
the wraiths tap-dance atop the fields,
with cackling laughs, their magic wield
inviting innocent to swing.

Our donkey left the barn last night
pursuing, so, a gracious mare,
a whir became on stardom glare
enchanting young jennets on sight!

The chickens started to escape
because of a bewitching coq
au vin in sauce, was cooked in wok
- his specter blitzed on Concord grape.

Our precious cow (miss World was called)
wore ten inch spikes, a mini dress
and jumping round, fast to egress,
engaged the night - wild-thing, un-stalled.

Two versing hogs were cuckoo-spelled
and oinking Shakespeare's sixth sonnet,
spiraled afar, thus treasured pets
on website poetry excelled.

This Pandemonium's trick song
our grandma sang; her broomstick climbed,
with a 'yeehaw' she left and rhymed
new magic flying to Hong Kong.

Nigh this Catastrophe's attacks,
the neighbor's daughter dressed like ghost
to whistling sent her sweet riposte
and much was kissed, upon the stacks.

© 12/19/2013 Georgios Venetopoulos, all rights reserved
(Iambic tetrameter)

The Warrior's End

The Warrior's End

The debris truck rolled on the asphalt road
meantime the sot upon the sidewalk spread;
a destiny of glory, thus, foretold,
assigned a straying rock to strike his head.

He fell inside the excavated ditch,
where an illusion swept his awesome mind;
a soldier was in world war one, (some glitch!)    
and fantasized he fought on frontal line!

The bright trajectories of missiles searched
for his protruded to the air behind,
that's why he ducked his head, henceforth farfetched,
convinced he was that his behind aligned.

The 'Warrior's End' some named this ditch dug land,
the stalwart ducked with bravery abstruse,
(a man of pride)  with his hindquarters' stand,
should thither face the enemy's abuse!

A red dressed gypsy femme, (rejoiced he left
to join the horrors of the evil dump,
with his protruding round behind bereft)   
felinely danced in his unmindful slump.

His sottish words (he thought) were shaping verse
and bulging out his combating derriere
allowed his warring shout to bout disperse·
therefore victoriously fought in guerre.

© 03-05-2013, G. Venetopoulos, All rights reserved
(Iambic pentameter)

Πουλάω λαγάνες

Πουλάω λαγάνες

Συγκάλεσε τον κόσμο του, την άυλη λεγεώνα
για ναύρουνε τη λευτεριά, να βάλουν στο αρχείο
τα δάνεια που δόθηκαν για τον μεγάλο αγώνα
και τις ανάγκες των πτηνών στο ορνιθοτροφείο.

Ο κόσμος του μαζεύτηκε σ' ένα σινεμαδάκι,
τα βόδια μουγγανίζανε ακούγοντας φλογέρες,
στ' Ανάπλι, στο Καρλόβασι και στο Καραμπουρνάκι
φελλοί ξεπεταγόντουσαν από τις σαμπανιέρες.

"Πουλάω λαγάνεεες!" φώναζε σ' αυτούς που είχαν στήσει
στη Λιβαδειά σπληνάντερα, στη Θήβα κοκορέτσια
το κοκκινέλι πίνοντας, την Πέμπτη 'χαν τσικνήσει,
- οι κότες κακαρίζανε στα νέα Ευρωκοτέτσια.

"Και μελιτζάνεεες!" έκραζε, κατσίκες τ' απαντούσαν,
από τις στάνες του χωριού, τα πέρατα του κάμπου·
από απάνεμες πλαγιές, προβάτες αγροικούσαν
βελάζοντας καρτερικά σε ποίησες Ιάμβου.

- Πού πήγαν Κίτσο μ' τα φλουργιά, τα δισεκατομμύργια;
Μην τάχατις πιτάξανι, τα σκόρπισ' ο αγέρας,
μην δαύτοι που τα πήρανε είν' για τα πανηγύργια
κι αξίζουνι πιρίπου σαν τις τρύπες της γραβιέρας;

- Κουστάντου μο πιτάξανι τα δισεκατομμύργια
τα πήραν καλικάντζαροι, τα σκόρπισ' ο αγέρας
το βιός μας υποβάθμισαν στα Ευρωδημοπρατήργια
και μας απόμειν' ο αϊτός της Καθαρής Δευτέρας.

2017-02-24
© G. Venetopoulos All rights reserved
(Iambic decapentasyllabic verse)

Chicken cot U.F.O.

It crossed the gloaming skies above the roofs,
in awe we followed its jazzy course,
mysterious would be the incensed spoofs
this disaffecting aircraft would enforce.

'Hmm...', we said! Abominable was the ship
deciphering trajectories in hum;
predestined to avenge our ego trip
the alien poulets would not succumb.

The chicken soldiers were a frightful troop
in pink-pistachio uniforms with spots,
and snotty-nosed bombarded us with poop
because our heads were destitute of thoughts.

The Alien ship was rounded like the moon;
each angry bird was using a stun-gun,
the land of origin of that platoon
(and planet) were most certainly to shun.

In order to appease the chicken troop
some started to recite their verse to skies,
confronting the attacking chicken group
poop poems they opposed to battle cries.

The angry war-birds listened to the verse,
indited by the stunned (and pooped) confreres,
their cackle was bemocking and adverse,
upon their heads they wore rouge voluperes.

This myth reflected what would happen if
extraterrestrial cots invaded Earth,
the chicken-soldiers in relentless tiff
would poop upon our writers of top worth.

poop = Poetry Out Of Place

2013-07-30 © G. Venetopoulos, All Rights Reserved
revised on
2016-11-30 © G. Venetopoulos, All Rights Reserved

Πολλοί με ρωτούν τι σημαίνει υπερρεαλισμός και πώς αυτός μπορεί να εκφραστεί σωστά στην ποίηση. Τους απαντώ:
Ο υπερρεαλισμός είναι μια παρεξηγημένη κατηγορία τέχνης. Παρατηρήσαμε στο πρόσφατο παρελθόν ότι "ποιητές" αμφιβόλου ταλέντου, πνευματικής διαύγειας, ακόμα και ευφυΐας, βομβάρδισαν τον χώρο της ποίησης με αναρίθμητες άρρυθμες και χωρίς λογική ανοησίες, οι οποίες σήμερα κοσμούν τις ανθολογίες ποίησης σαν δείγματα "μοντέρνας λογοτεχνίας". Απορρίψτε τα κείμενα μαζί με τους συγγραφείς τους. Υπερ-ρεαλισμός σημαίνει κάτι το οποίο είναι "πιο πάνω από την πραγματικότητα". Δεν σημαίνει, όμως, ότι αυτό το "κάτι" πρέπει να είναι αφηρημένο, ανιαρό και ανόητο (χωρίς νόημα) έως βλακώδες. Οι αρλουμπολογίες των "μεγάλων ποιητών" μας, κατάφεραν να μετατρέψουν τον υπέροχο κόσμο της αληθινής ποίησης σε χώρο για αγραμμάτους και διανοητικά καθυστερημένους αναγνώστες. Απορρίψτε τους άφοβα και πετάξτε τα έργα τους στα σκουπίδια χωρίς ενοχές. Καλημέρα σε όλες και όλους.

Sockspeare, Thou!

Sockspeare, Thou!

Tonight I sensed the arts' demise
and thought of thine indecent writ
which could be used to kill the flies
that buzz above thy perfumed feet.

To liberate what's kept inside
thou must allow'st thyself to dart
where inspiration, poisoned, died
cause of thy mindless abstract art.

But this is wrong! The muses went
(because thine odored feet emit
condensed that deathly worn socks scent),
outside to breathe! Lickety split!

Thy mind, surprisingly, expressed
what could be taken for die-verse
tormented nostrils were suppressed
their agonized intake was terse.

Thy fans, inhaling the extrait
those well worn socks let loose with pride,
decided to command in verse
what should be buried cause it died.

They called it 'poem' but was known
that flies became, somehow, extinct,
bystanders ran to wear cologne,
thy Sockspeare theme was, thus, succinct.

Those blackened garments, worn around,
with plastic sneakers, bought on sale,
became the cause the fish have drowned
and deathly scents were to curtail.

Please tell us why thy socks perfumes
became the symbol of foot-prose
dug up feet-ology exhumes
what should be listed to dispose.

© G. Venetopoulos,10-13-2013, All Rights Reserved
(Iambic tetrameter)

Lord Mortimer

Lord Mortimer

- Lord Mortimer! The rooster on thy shield,
the symbol of thine influence to dames,
to joust challenged the nobles on field
who questioned thine efficiency in games.

The rooster, splendidly, defined thy pride
but turned to mark of mockery and sneer;
Lord Gilbert who had boasted nationwide
escorted, thus, a playful Londoneer!

Inside the gardens of Keats household they walked,
where Gilbert, gallantly, recited verse
for cookie-cutter sheep, he proudly flocked,
her undetermined feelings to coerce.

The dame advanced his stateliness to heights
her pitches lauding chivalry and fights.
06-13-2013, © G. Venetopoulos All Rights Reserved
(English sonnet)

Σε οικτίρω κουλτούρα

Σε οικτίρω κουλτούρα

Μελανά τα κοράκια πετάνε ψηλά
πάνω απ' όλους εμάς, διαγράφουν τροχιές,
καλικάτζαροι άδουν μισο-κουζουλά
ημιόνων κελεύσματα στο διηνεκές.

Πιερότοι πηδούν στα σαμάρια με βιά,
τα αγλήγορα ζα που γκαρίζουν, κεντούν
και στο στόμα πτωχών, αχνιστή κακαβιά
με γεμάτες κουτάλες κι ακρίβεια πετούν.

Οι πτωχοί όλοι χάσκουν, πεινάλες, λεροί
κι η ψαρόσουπα είν' η απάντηση αυτών
στα μουλάρια που κάθουνται, φανταχτεροί,
και φορούν το καπέλο του Ναπολεών.

Καραγκιόζη διδάσκονται κόρες Λυδών,
μετανάστες και δήθεν ξανθές ενζενί,
του Πικάσο κυρές της παλιάς Αβινιόν
σουλατσάρουν στα μάρμαρα του Διγενή.

Τραγουδούν οι τρανζίστορες λολιτικά,
δίχως πρόγραμμα, γνώσεις και μ' άδειο το νου,
άσπρες γάτες Αγκύρας, σκυλιά Αφγανά
βγάζουν βόλτα μαζί, ξεκαπίστρωτα γκνού.

Σε οικτίρ' ώ κουλτούρα διεθνιστική,
υπηρέτες ζητιάνων οι νέοι θα γενούν,
με χιλιάρες θα τρέχουνε στην Εθνική
να προλάβουν τα φώτα προτού πια σβηστούν.

2016-03-19,
© G. Venetopoulos, All rights reserved
(Anapestic tetrameter)

jaw-dropping moves

jaw-dropping moves

The rooster jumped o'er the fence,
cause craved on clubbing, so, to bask
and gallivant forever, thence,
throughout the day and after dusk.

He attended classy cabarets
where birds enjoyed to fox-trot
his moves jaw-dropping as all pets
were clapping hands around the spot.

Alike a Pro he trotted on
the marble floor, outwearing all,
his Leghorn structure lithe and brawn
his manly gazing to enthrall!

Thus, dancing, he became a thrill
upon the jazzy floors and decks,
inspiring hens to use their quill
on poetry where art reflects!

© 2016-01-02, G. Venetopoulos, All Rights Reserved
(Iambic tetrameter)

Τζιμ Μπουρδάν (Σαράντα ανεμόπλοια)

Τζιμ Μπουρδάν (Σαράντα ανεμόπλοια)

Ο κόμης Τζιμ Μπουρδάν, μεγάλος οικονομολόγος 15
και παις άρίφνητου σογιού πολιτικών, 12
ησθάνθη πως θα έπρεπε τον αριθμό ν' αυξήση 15
των διορισμένων, στο δημόσιο, αυλικών. 12

Δεν ήτο, ούτως, δυνατόν, η επιστημονικότης,
στα πρωινάδικα και σ' άλλες εκπομπές,
να μην λαλεί αράδα, δια στόματος του κόμη,
καθώς εδήλωνε "δις ιζ μάι κουραμπιές".

"Θα φτιάξω σοκολάτες από κόλλυβα", απεφάνθη
"λαικόστ μπλουζάκια και μπουφάν από χαλβά
καθάπερ, ψηφοφόροι μου, ραντίστε με με άνθη
πριχού χορέψουμε μαζί καρσιλαμά".

Αγάλι-αγάλι ήρθε η γιορτή των Χριστουγέννων
ο ήλιος έλαμπε στη γη των διορισμών,
αυτών που επονείδιστα ελάβωσαν την χώρα
των φιλοσόφων κι όλων των επιστημών.

Ο Τζίμ Μπουρδάν, ακάθεκτος, ψηλά από το μπαλκόνι,
εχαιρετούσε τους περαστικούς ασβούς,
τους ιπποπόταμους που χασμουριόντουσαν στο δείλι
υπολοιπόμενους, βλαμμένους και ζαβούς.

Σαράντα ανεμόπλοια πετούσανε κεφτέδες,
κολοκυθάκια, μπριγιαντίνη, σαραγλί,
στους τοίχους μαύρα σχήματα γραφόντουσαν με σπρέι
ωσάν τ' αλόγατα του Σαλβατόρ Νταλί.

2015-12-25, © G. Venetopoulos, All rights reserved
(Ίαμβος 15/12 συλλαβών)

Τον φώναζε Τζορντάνο

Τον φώναζε Τζορντάνο
 
Στήν άσφαλτο ξεμάκραιναν, στη μηχανή επάνω,
ερωτευμένοι με το φως, τα γκάζια, τα λουλούδια·
η κόρη δεν θυμότανε... Τον φώναζε Τζορντάνο
και τραγουδούσαν στα βουνά, παρέα με τ' αρκούδια.

Γελώντας, έτρωγε αργά ένα κομμάτι πίτσα
με πεπερόνι, έξτρα τσήζ και φρέσκα μανιτάρια...
Ανέμελα τραβούσανε προς την Ηγουμενίτσα,
στο σάκο είχαν λίγα σνακς και μερικά δολάρια.

Ο Τζόρτζι σούζες έκανε κι αυτή τονε κρατούσε
με τό 'να χέρι απ' το Νταϊνέζ ή τη μακρυά του χαίτη,
λουλούδια φωτογράφιζε κι ύστερα τ' αναρτούσε,
οι μέλισσες ζουζούνιζαν Γκαετάνο Ντονιτσέτι.

Η ομορφάδα των αγρών τους είχε συνεπάρει
καθώς μυριάδες χρώματα κεντούσανε την πλάση,
της πίτσας όποιος δάγκωνε το τραγανό ζυμάρι
δεν ξέχναγε της Άνοιξης ετούτο το γιορτάσι.

Στην διαδρομή η μηχανή βρυχιόταν στον αέρα·
μηκέτι είχαν κατά νου στη θάλασσα να φτάσουν,
φορούσανε τα καθρεφτέ, κοκκινωπά Καρέρα
και τ' άλογα ξεχύνονταν στο δρόμο να καλπάσουν.

Η κόρη, όμως, δεν ήξερε πώς να ισορροπήσει
και σύρθηκε στην άσφαλτο μα δίχως να χτυπήσει·
η Ευσεβούλα έπεσε από την Καβασάκι
κι ο Τζόρτζι της προσέφερε γαλακτομπουρεκάκι.

© 2015-12-10, G. Venetopoulos, All rights reserved
(Iambic decapentasyllabic verse)
(humorous fiction)

Nτηζελοκινητήρας

Ντηζελοκινητήρας

Βρυχήθηκε ο άγριος ντηζελοκινητήρας
μα ο Γιώργος πιλοτάριζε 'πιδέξια στο τιμόνι,
φουσκώνανε τα όμβρια ως τον αναβατήρα,
στη λαμαρίνα η βροχή έπαιζε Αλμπινόνι.

Ο οδοστρωτήρας ζύγιζε σαράντα-δύο τόννους
αέρας φύσαγε δριμύς, (μαϊστροτραμουντάνα)
μακρυά από την Εθνική τον πήρε ο χωροχρόνος
καί πέταξε απ' το Τολό μέχρι τη Δημητσάνα.

Η φήμη του απλώθηκε σε ούλο το δοβλέτι
στο Μαίναλο ήταν αϊτός, στον Πάρνωνα γεράκι
καθότι ούλοι στα βουνά τον σέβονταν, προσέτι
σε παραλίες, πεδινά και κάθε χωριουδάκι.

Ο οδοστρωτήρας έγινε το σύμβολο της νίκης
τον οδηγούσε στα χωριά μα και στις κωμοπόλεις,
σε συναυλίες με ροκιές κι ωδές ουρανομήκεις,
με πειραγμένα καύσιμα, βενζόλης κι αιθανόλης.

Ο κεραυνός πήρε φωτιά, μακρυά, απ' τον γαλαξία
τον τράβηξε το μέταλλο και η αγωγιμότης,
ο έλεγχος εχάθη και η ηλεκτροπληξία
τον τίναξε στην Τρίπολη· μην ήταν Βαλτετσιώτης;

Εκεί, όσοι μαζώχνονταν, μακρυά από την Αθήνα,
χορεύαν καλαματιανούς, αντικρυστούς και μπάλους
με τα νταούλια, τα βιολιά, τις γκάιντες, τα κλαρίνα
με τροβαδούρους, ποιητές και χοροδιδασκάλους!

© 2015-10-11 G. Venetopoulos, All rights reserved
(Iambic decapentasyllabic verse)


Ηθικόν δίδαγμα: Μην οδηγείτε τον οδοστρωτήρα σας όταν πίπτουν κεραυνοί.

Marmalade Upon The Bread

Marmalade Upon The Bread

Marmalade upon the bread   7

- yet not there alone -   5

tempts the birds to taste the spread

search the unbeknown.

Stood before them, overwrought,

- Poetry and Art -

clever efforts led to naught

sweetness to impart.

© 2015-04-07, G. Venetopoulos, All Rights Reserved

(Trochaic verse 7/5)

Marmalade Upon The Bread 

The tango teacher

The tango teacher

The Latin teacher danced before
 his monolithic size,
a red dressed figure, tripping, thrilled
 his attitude and thought,
for none knew better than this femme
 to make the apple pies
his appetite desired so much
 and blurry thinking sought.

She moved around his bulkiness
 with brio and pizzazz,
convincing him to dance with her
 a tango por amor·
a man of gallantry who learned
 its steps in Alcatraz
began to twirl with elegance
 upon the marble floor.

The apple pies were resting on
 the kitchen wooden board,
so, every time he started to
 express his loving quotes
she stuffed his mouth with tasteful chunks,
 he certainly adored,
and both gyrated in the air
 with donkeys, pigs and goats.

So, dancing carelessly, the man
 betrampled on her toes
while she was holding in her teeth
 a crimson Spanish rose.

2015/10/01
© G. Venetopoulos All rights reserved
(sonnet, Iambic heptameter sonnet)

Well, I declare

Well, I declare

On artful prints her beauty dwelt

diffused in haze, a pristine bloom,

ethereal her figure svelte

and French perfume.

Well I declare, her love I sought,

unplaced on canvas her response

so diffident her stare and thought,

of renaissance.

Alike a dancing muse she stepped,

her graciousness a veil of night,

caressing wave, the shoreline swept

her smiling bright.

Upon the sands she coasted then,

of Springtime incandescent beam,

an everlasting red cayenne

and fervent dream.

A classic arts connoisseur,

well I declare, my reddened rose,

I yippee yipped with spree and spur

and kissed her nose. :)

© 2014-09-06, G. Venetopoulos, All Rights Reserved

(Iambic tetrameter - Iambic dimeter)

Lady A. On The Meadowland

Lady A. On The Meadowland

The lady walks upon the meadowland
composing a romantic pentameter twixt
the sovereign trees, meantime the zephyr sound
and her Iambic knitting intermix. 

So amorous, she paces on the ground,
where gracefully the butterflies romance,
divine her inspiration, in command,
requires in verse the nature's élégance.

Her carefree doggy jumps around the trees
and blithely at the insects laughs and woofs,
the bees encounter blooms inside the breeze
and harvest nectar nighly and aloof.

Whate'er the maiden's inspiration forms
disperses round the flowers and the trees,
the dreamy pentameter, hence, transforms
to abstract lines the buzzing bees appease.

"Woof hither not, ungrateful doggy mine,
my lines' last syllables repose unstressed;
while thou art dancing round the blooms and pines,
I'll miss the deadline of the Greek's contést.

Apollo, bless my metered création
and countenance me as thy designee
while I pronounce my heart's déposition
to be perpetually thy devotee."

© 2015-02-01, G. Venetopoulos, All rights reserved
(Iambic pentameter)

Peppermint Pigs

Peppermint Pigs

They come and go uncalled and bold
beseech in souls folklore regards
narrate and jive in piggy-bars

conglomerate in fuzzy mold.

The flying pigs behind the clouds,

invite the souls, deceive and pose,

deceive, perplex as heavens close,

foreboding smiles, assessed in shrouds.

Abstemious our lives in caves,

we reached the stars, proffered pigs lifts,

peppermint's scent in festal drinks

and purgatory dancing raves.

The polished pig-os skate on ice,

in triple axles show their class,

perfumed fandango ladies pass

to deep inhale their minty spice.

In Pigoletto, dukes and blokes

galant, attend Pigilda's quests

saltating dance, expressing jests

and spryly bow to charm and coax.

Recurrent prosody we shared,

fresh chicken eggs and fashion trends,

our abstract heartbeat so, amends

the groovy pigs that were ensnared.

© G. Venetopoulos, 2015-08-17 All rights reserved

(Iambic tetrameter)

Peppermint Pigs