Chicken cot U.F.O.

It crossed the gloaming skies above the roofs,
in awe we followed its jazzy course,
mysterious would be the incensed spoofs
this disaffecting aircraft would enforce.

'Hmm...', we said! Abominable was the ship
deciphering trajectories in hum;
predestined to avenge our ego trip
the alien poulets would not succumb.

The chicken soldiers were a frightful troop
in pink-pistachio uniforms with spots,
and snotty-nosed bombarded us with poop
because our heads were destitute of thoughts.

The Alien ship was rounded like the moon;
each angry bird was using a stun-gun,
the land of origin of that platoon
(and planet) were most certainly to shun.

In order to appease the chicken troop
some started to recite their verse to skies,
confronting the attacking chicken group
poop poems they opposed to battle cries.

The angry war-birds listened to the verse,
indited by the stunned (and pooped) confreres,
their cackle was bemocking and adverse,
upon their heads they wore rouge voluperes.

This myth reflected what would happen if
extraterrestrial cots invaded Earth,
the chicken-soldiers in relentless tiff
would poop upon our writers of top worth.

poop = Poetry Out Of Place

2013-07-30 © G. Venetopoulos, All Rights Reserved
revised on
2016-11-30 © G. Venetopoulos, All Rights Reserved

Πολλοί με ρωτούν τι σημαίνει υπερρεαλισμός και πώς αυτός μπορεί να εκφραστεί σωστά στην ποίηση. Τους απαντώ:
Ο υπερρεαλισμός είναι μια παρεξηγημένη κατηγορία τέχνης. Παρατηρήσαμε στο πρόσφατο παρελθόν ότι "ποιητές" αμφιβόλου ταλέντου, πνευματικής διαύγειας, ακόμα και ευφυΐας, βομβάρδισαν τον χώρο της ποίησης με αναρίθμητες άρρυθμες και χωρίς λογική ανοησίες, οι οποίες σήμερα κοσμούν τις ανθολογίες ποίησης σαν δείγματα "μοντέρνας λογοτεχνίας". Απορρίψτε τα κείμενα μαζί με τους συγγραφείς τους. Υπερ-ρεαλισμός σημαίνει κάτι το οποίο είναι "πιο πάνω από την πραγματικότητα". Δεν σημαίνει, όμως, ότι αυτό το "κάτι" πρέπει να είναι αφηρημένο, ανιαρό και ανόητο (χωρίς νόημα) έως βλακώδες. Οι αρλουμπολογίες των "μεγάλων ποιητών" μας, κατάφεραν να μετατρέψουν τον υπέροχο κόσμο της αληθινής ποίησης σε χώρο για αγραμμάτους και διανοητικά καθυστερημένους αναγνώστες. Απορρίψτε τους άφοβα και πετάξτε τα έργα τους στα σκουπίδια χωρίς ενοχές. Καλημέρα σε όλες και όλους.

Γοργόφτερος θαλασσαϊτός

Γοργόφτερος θαλασσαϊτός

Σαν φώτισε αγαληνά ο ήλιος τ' ακρογιάλι, 15

στον μακρινό ορίζοντα εστίασε το βλέμμα,

αθόρυβ' από την αχλύ του πρωινού προβάλαν

οι θαλερές γαλέρες των κουρσάρων. 11

Πολλάκις λεηλατήθηκε τ' ακριτικό νησί του

γι' αυτό εξεθηκάρωσε ατσάλινη λεπίδα·

σφυρήλατ' ήταν στη φωτιά από παλιούς τεχνίτες

και ύψωσε του τάγματος το βάνδο.

Της θάλασσας τα πνέματα περνούσαν από πάνω,

τα γλαροπούλια έκρωζαν, το κύμα εφλοισβούσε,

μονάχος του εστέκουνταν, η αύρα τον φυσούσε

στ' απόμακρο της χώρας ακρογιάλι.

Ολόγυρά του ένοιωσε, μαζεύουνταν προγόνοι,

οπλίτες και κατάφρακτοι που πέσαν πολεμώντας

Βυζαντινοί αθάνατοι ξεπρόβαλαν ξιφήρεις

απ' τ' αστροκέντητο της Περσεφόνης.

Γοργόφτερος θαλασσαϊτός εφόρμησε στη μάχη

στον άνεμο θερίζοντας, μονάχος ευλογήθη,

με λιόδεντρου αντίδωρο μετάλαβε πορφύρα,

σαν ήλιος, στα μεσούρανα εκλήθη.

© G. Venetopoulos 2015-11-12, All rights reserved

(Iambic 3x15/11 syllable verse)

The kiss (Maroula Komninou of Lemnos island)

The kiss 
(Maroula Komninou of Lemnos island)

She felt the winging of the crows with the decline of light,
the dithering of leaves that sensed the overrunning horde
as foreign soldiers torched homes, afore the dark of night,
uncouth and uninvited troops that peace and laws abhorred.

Barbarians invade the land, their darkened deeds unjust
and slaughter the civilians that power do not wield
therefore the maid of Komninoi, her father's weapons thrusts,
cause it is better, oft ,with pride, for freedom to be killed.

The daughter of the Byzantines, on the embrasure stands;
for paragons should mortals live, for dignity must fight;
alike a hawk that soars to skies, her soulfulness expands,
imparting to the Gods above, her kiss of vestal light.

So, standing fights upon the nooks, the demons she beheads,
from dawn to dusk the crimson runs upon her armor steels
while little dribs of her own blood, communion she sheds,
partaking in the mizzle drops and substance of the kills.

" I leave my kiss upon the blade, and on the armor wrought,
companions and amulets shall take my soul to fields
where Death awaits, the knightly groom of whom the love I sought,
adjacent to the clanging sound of swords upon the shields. "

© 09-10-2014, G. Venetopoulos, All Rights Reserved
(Iambic heptameter)

Αφιερωμένο στην Ηρωίδα της Λήμνου και του Ελληνισμού, Μαρούλα Κομνηνού, η οποία στις 21 Μαίου 1478, σε ηλικία 18 χρονών και όταν ο άρχων του νησιού - πατέρας της Ι. Κομνηνός έπεσε μαχόμενος εναντίον των Οθωμανών εισβολέων με το στρατό της να υποχωρεί, πήρε στα χέρια της το ξίφος του και εφόρμησε με γενναιότητα εναντίον των εχθρών. Η Μαρούλα Κομνηνού πολέμησε με αξιωσύνη, δίνοντας θάρρος στους υπόλοιπους Έλληνες και Ενετούς υπερασπιστές του νησιού έως ότου όλοι μαζί, έτρεψαν τους εισβολείς βαρβάρους σε υποχώρηση και άτακτη φυγή. 

related link: http://www.mylemnos.gr/agalma-maroula-statue.html